Kategoriler
Edebiyat Şiir

Neydin Sen

SEN; bir gecenin alaca karanlığı,
Günün gündüzüydün.
Bir ceylanın gözlerindeki yakamoz,
Kanaryanın renk cümbüşüydün.
Oturup seyre dalsam,
Adeta renk değiştiricektin…

Doğanın yeşili, denizin mavisiydin.
Gönlüme usul usul yağan,
Bir katre umut tanesiydin…
Mum yaksam alev, ateş yaksam kor olurdun.
Kar özü kadar soğuk, Nar közü kadar sıcaktın.
Temas etsem tenine, galiba yakıcaktın…

Neydin SEN, ne olmak istiyordun ?
Düşlediğim kadar gerçek,
Hayal ettiğim kadar yoktun SEN.
Belkide hiç olmadın…

 

“Neydin Sen” için 28 yanıt

Senın yorumların cok onemlı happy, ne zorluklarla yazdını bılıyorum saol cok bastonlu dezzem 🙂

Emegi gecenlerin emegine yüregine saglik sahane bir siir afferim sizde bir yildiz isigi gördüm ama ünlü olunca bizi unutmayin:D

Neydin SEN, ne olmak istiyordun ?
Düşlediğim kadar gerçek,
Hayal ettiğim kadar yoktun SEN.
Belkide hiç olmadın… Bayildimm Abim emegine sglkk <3 (Y)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir